|
|
|
|
| In mijn kunst verwerk ik beelden uit het
dagelijks leven die me op dat moment bezighouden. Het is mijn manier
van leren omgaan met veranderingen in mijnleven in een veranderende
wereld. Het nieuwe komt uit het oude voort. Het richt zich gevoelsmatig
op een nieuwe verstandhouding daarmee. Intuitief weet ikwat het worden
gaat, maar ik zie het nog niet voor me. Ik vertrouw op het proces
waarbij ik vanuit verbeeldingskracht vormen onder mijn handen laat
ontstaan terwijl ik experimenteer. Ik onderzoek het materiaal waarmee ik werk - natuurlijke vezels van allerlei aard als ook oude gebruikte textiel - eerst gevoelsmatig. Daarbij is het een gaan en komen en kringlopen van beelden. Dit 'overgeven aan waarvan ik weet dat het er is, maar nog |
niet weet hoe het er uit ziet, gaat door tot
mijn intuitie "stop" zegt en "dit is het". Op dat moment
verbreek ik even de verbinding met het materiaal. Vanuit dit loslaten
komt er tijd en ruimte vrij voor het technische/ambachtelijke denken
over hoe ik datgene wat ik voor me zie verder kan vormgeven. Ik ga een
nieuwe relatie aan met het werk in wording. Dat levert vaak vraagtelens op. Er ontstaat dialoog of sterker nog strijd, wrijving, weerstand tussen het spontane beeld en de uiteindelijke compositie van de vorm. Ik geloof in de wijsheid van mijn handen. In wezen vertelt elke totstandkoming van een werk hetzelfde verhaal. Alleen probeer ik mijn verhaal iedere keer een beetje beter te vertellen. |
